Nasiona zachowują zdolność do kiełkowania przez długi czas. W większości zdołały skiełkować po 5 latach przechowywania w stanie suchym. Dobrze znoszą też zalanie wodą, nie tracąc zdolności do kiełkowania nawet po zalaniu trwającym trzy miesiące. Kiełkowanie zachodzi z powodzeniem w szerokim zakresie temperatur (od 2 do 30 °C) i nie ma na nie wpływu (jest zbędna) stratyfikacja chłodna. Korzystny wpływ na kiełkowanie ma lepszy dostęp do światła oraz rodzaj podłoża – nasiona dobrze kiełkują na torfie, słabiej na glebie mineralnej (przy czym dalszy rozwój siewek jest z kolei lepszy na glebie mineralnej) i bardzo słabo na glebie bardzo kwaśnej lub zasobnej w węglan wapnia.

Kiełkowanie jest epigeiczne. Korzeń pierwotny rozwija się ok. 2 tygodnie po wysianiu nasion, a liścienie po kolejnym tygodniu. Bardzo często łupina nasienna podczas kiełkowania wynoszona jest na jednym z liścieni, które standardowo są dwa, ale nierzadko też obserwuje się rozwój trzech liścieni. Rozwój siewek jest lepszy na podłożu przepuszczalnym i w takim wypadku w ciągu pierwszego roku roślina może tworzyć już rozgałęziony pęd. Rozwój młodych roślin na siedlisku bagnistym jest wolniejszy.