Za początek artystycznej kariery Leona Chrapko uważa się rok 1964, kiedy to w maju, w Sanockim Domu Kultury zorganizowano pierwszą indywidualną wystawę malarstwa, na której pokazano 30 płócien. Na przestrzeni lat 1964-2005 swoje prace malarskie i graficzne prezentował na 23 wystawach indywidualnych i 21 wystawach zbiorowych. Był artystą oryginalnym, jego twórczości nie daje się łatwo zaszufladkować. Wypowiadał się tak przez formę, jak i przez kolor. Wśród jego prac znaleźć można scenki rodzajowe, tęskne pejzaże i portrety. Niektóre tematy artysta widział surrealistycznie. Uprawiał zarówno malarstwo sztalugowe jak i techniki graficzne. Jego prace są wysoko cenione przez kolekcjonerów.
thumb|240px|Nagrobek Leona Chrapko Za pierwszą publikację wiersza uznać należy zamieszczenie w 1974 na łamach „Chłopskiej Drogi” utwory „Czerwone kwiaty” jako wiersza tygodnia. Wydał 6 tomików wierszy: „Ta nasza ziemia”, „Białe notatki”, „W poszukiwaniu Arkadii”, „Maluję inne łąki, lasy, światło”, „Zofia i Dymitr”, „Przenikanie”. W 1988 ukazały się eseje „Zapiski suchorzeckie”, w 2006 powieść „Tętno”, a w 2008 kolejną „Konik drewniany”.