W 1856 r. córka Augusty, Ludwika, poślubiła księcia Fryderyka Badeńskiego, a w 1858 r. książę Fryderyk poślubił brytyjską księżniczkę Wiktorię. Augusta była bardzo zadowolona z małżeństw swoich dzieci i liczyła, że synowa przekona Fryderyka do brytyjskiego systemu rządów i liberalizacji kraju.
Powrót do Berlina thumb|240px|Popiersie Augusty w Baden-Baden Tymczasem pogarszał się stan zdrowia Fryderyka Wilhelma IV. W 1858 r. król stał się niezdolny do rządzenia państwem i regencję objął Wilhelm. Wraz z żoną przeprowadził się wówczas na dwór berliński.
Kiedy Wilhelm został królem w 1861 r., zdymisjonował ministrów brata i powołał nowych, głównie liberałów znanych mu z Koblencji. A. von Schleinitz został ministrem spraw zagranicznych, A. von Bethmann ministrem kultury, a Karol Antoni Hohenzollern-Sigmaringen premierem. Niektórzy widzieli w tych nominacjach wpływ królowej Augusty, aczkolwiek jej wpływ na politykę męża był niewielki. Stało się to jasne kilka miesięcy później, kiedy Wilhelm rozwiązał parlament oraz mianował premierem Bismarcka. Królowa i premier szybko znaleźli się w konflikcie. Augustę przerażała zwłaszcza polityka zagraniczna premiera, głównie wojna z Austrią.