W latach 1921–1927 w lokalu pod nr. 67/4, zakupionym przez Czesława Kasprzykowskiego, mieściło się pierwsze biuro Towarzystwa Strażnica w Polsce. Niedługo potem powstał wielki gmach Poczty Kolejowej (nr. 73b); zdobiony wykuszami gmach wzniesiono u zbiegu z ulicą Żelazną według projektu Józefa Szanajcy.
Do wybuchu II wojny światowej przy ulicy powstały jeszcze dwie kamienice; budowy trzeciej (nr 120), rozpoczętej wiosną 1939 nie ukończono. Jej żelbetowy szkielet posłużył do wzniesienia w okresie powojennym nowego budynku, mieszczącego w okresie PRL Biuro Ewidencji Ludności, a współcześnie Zarząd Dróg Miejskich.
W zachodnim, mniej eleganckim odcinku ulicy znajdowała się popularna restauracja „Orłówka” (nr 124), znana z dobrej kuchni i przyzwoitego mieszczańskiego standardu usługi. Działała przez dłuższy czas również w okresie powojennym, choć już jako lokal o niższej kategorii, który z biegiem czasu w roli „knajpy monopolowej” upadł tak nisko, że ostatecznie uległ likwidacji z zamianą jego przeznaczenia na świetlicę nauczycielskąJerzy Kasprzycki, Marian Stępień: Warszawskie pożegnania. Warszawa: Wydawnictwo „Kraj”, 1986, s. 201..
Od 1921 przy ul. Chmielnej 9 funkcjonował tzw. Dom Związkowy Związku Zawodowego Maszynistów w Polsce, który oprócz centrali związku mieścił m.in.