Albert Bartoszewicz (ur. 2 sierpnia 1942 w Rajewszczyźnie koło Nieświeża, zm. 28 sierpnia 2001) – slawista polski (rusycysta, białorutenista), profesor Uniwersytetu Warszawskiego, Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie i Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, doktor honoris causa Bałtyckiego Uniwersytetu Federalnego w Królewcu.
Życiorys Był synem Józefa i Aldony z Kondratowiczów. Ojciec był rolnikiem; zmobilizowany w 1939, brał udział w obronie Warszawy, ale uniknął niewoli niemieckiej. Później służył w Armii Krajowej, w grudniu 1943 po rozbrojeniu jego oddziału został wcielony do Armii Czerwonej, w szeregach której zginął prawdopodobnie w 1944 na Litwie. Wdowa z dziećmi przyjechała do Polski we wrześniu 1958, osiedlając się w powiecie Góra Śląska.
Albert Bartoszewicz, od dzieciństwa zaznajomiony z językami wschodnimi, ukończył studia rusycystyczne na Uniwersytecie Wrocławskim w 1964. Przez rok pracował jako nauczyciel w szkole podstawowej i liceum ogólnokształcącym w Gogolinie, w 1965 został asystentem (potem starszym asystentem) w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu (obecnie Uniwersytet Opolski). W 1968 obronił doktorat na podstawie rozprawy Sufiksalne formacje rzeczownikowe powstałe we współczesnym języku rosyjskich w latach II wojny światowej i powojennym okresie;