przeszedł w tymże roku do pracy na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu na stanowisko adiunkta. Po habilitacji w 1972 (praca Historia sufiksalnej odrzeczownikowej derywacji rzeczowników w języku rosyjskim) rok później został docentem na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Kierował na tej uczelni Zakładem Filologii Rosyjskiej oraz pełnił funkcję prodziekana Wydziału Filologicznego.

W latach 1974–1992 był związany z Uniwersytetem Warszawskim; kierował Zakładem Języka Rosyjskiego (1974–1981), na Wydziale Rusycystyki, Slawistyki i Lingwistyki Stosowanej był kolejno prodziekanem (1975–1977) i dziekanem (1977–1981). W 1980 został profesorem nauk humanistycznych, w 1981 profesorem zwyczajnym. Jednocześnie na drugim etacie pozostawał od 1974 związany z Wyższą Szkołą Pedagogiczną w Olsztynie; w 1992 przeszedł na etat podstawowy na olsztyńską uczelnię, gdzie był kierownikiem Katedry Słowiańszczyzny Wschodniej (1993–1994), następnie Katedry Językoznawstwa Słowiańskiego (1994–1999), a już po przekształceniu Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Uniwersytet Warmińsko-Mazurski dyrektorem Instytutu Słowiańszczyzny Wschodniej (2000–2001). Ponadto od 1996 wznowił współpracę z Uniwersytetem Adama Mickiewicza w Poznaniu, kierując Zakładem Języka Rosyjskiego.