Rozdziały 21–30: Po kolejnym siedmiodniowym poście i długich modlitwach niebiosa otwierają się i Baruch słyszy niebiański głos. Najpierw zostaje zganiony za zwątpienie, a Pan wyjaśnia, że „ponieważ gdy Adam zgrzeszył i śmierć została postanowiona przeciwko tym, którzy mieli się narodzić, wtedy rzesza tych, którzy mieli się narodzić, została policzona, a dla tej liczby przygotowano miejsce, gdzie żywi mogliby mieszkać, a umarli mogli być strzeżeni”. Zatem „przyszły czas” nadejdzie dopiero wtedy, gdy ziemia wyda cały swój owoc. Baruch żąda wiedzy, kiedy ten czas nadejdzie, a Pan podaje pierwszy opis „przyszłego czasu”, wyjaśniając dwanaście podziałów czasu ucisku (tych samych, które odnajdujemy w Drabinie Jakuba) i przepowiadając mesjańską erę radości oraz zmartwychwstanie umarłych.
Rozdziały 31–34: Baruch zwołuje starszych ludu i mówi im, że Syjon zostanie wkrótce odnowiony, lecz ponownie zniszczony, a następnie odbudowany na całą wieczność.