Pod koniec XX wieku badacze wykazali, opierając się na oryginalnym opisie, że Melanoides przyjęto jako rodzaj żeński, o czym świadczyła forma utworzonego na jego potrzeby gatunku typowego – M. fasciolata. Tym samym za poprawną i powszechnie akceptowaną nazwę gatunku uznano Melanoides tuberculata.
Występowanie i siedlisko Naturalny zasięg występowania tego gatunku obejmuje strefę wód słodkich klimatu zwrotnikowego i podzwrotnikowego. Występuje w Afryce (m.in. Algeria, Maroko, Egipt, Sudan, Etiopia, Kenia, Kongo, Burundi, Południowa Afryka), na Bliskim Wschodzie (np. Liban, Arabia Saudyjska), w Azji Południowej (Bangladesz, Indie, Sri Lanka) oraz Azji Południowo-Wschodniej (Chiny, Laos, Malezja, Tajlandia) i w Japonii.
Dzięki dużej plastyczności ekologicznej ślimak ten został sztucznie zawleczony w wiele innych rejonów świata, gdzie traktuje się go obecnie jako gatunek inwazyjny. Rozprzestrzenił się w obu Amerykach (m.in. w USA, w tym na Hawajach) oraz w Polinezji (Polinezja Francuska, Tahiti, Fidżi, Tonga, Samoa, Wyspy Cooka). Powoduje on istotne zmiany w ekosystemach, niekiedy prowadząc do konkurencyjnego wypierania rodzimych gatunków mięczaków, w tym m.in. z rodzaju Biomphalaria (np. B. glabrata i B. straminea).