W Polsce został odnotowany jako gatunek obcy w Kanale Zrzutowym (tzw. kanale ciepłym odprowadzającym wodę chłodniczą) Elektrowni Pątnów i Elektrowni Konin, dokąd najprawdopodobniej trafił w wyniku opróżnienia prywatnego akwarium.
Preferuje płytkie, wolno płynące lub stojące wody o piaszczystym, mulistym lub drobnożwirowym dnie. Jest zdolny do przetrwania w wodzie o bardzo niskim stężeniu tlenu. Tolerancja termiczna gatunku wynosi od 18 do około 32 °C. Temperatury spadające poniżej 16–18 °C są dla niego z reguły zabójcze.
Morfologia Ślimak posiada charakterystyczną, prawoskrętną, silnie wydłużoną i stożkowatą muszlę zbudowaną z 8 do 12 ostro zarysowanych skrętów. Wejście do muszli zamykane jest rogowym wieczkiem (operculum). Barwa muszli waha się od jasnobrązowej i oliwkowej do czarnej, na ogół z widocznymi rdzawoczerwonymi plamkami lub nieregularnymi paskami. Wysokość muszli dorosłych osobników osiąga średnio 20–40 mm, jednak w szczególnie sprzyjających warunkach (np. w wodach subtropikalnych Stanów Zjednoczonych) mogą dorastać nawet do 80 mm.