Początki Wedle przekazów, Bruno - pochodzący z Kolonii niemiecki zakonnik i sześciu jego towarzyszy – za zgodą i pod patronatem biskupa Hugona z Grenoble – osiedlili się w czerwcu 1084 roku w dolinie Chartreuse, w miejscu, które odtąd będzie nazywane „Pustelnią Chartreuse” ze względu na odizolowanie od świata. Dolina jest bowiem od północy i południa okolona masywami górskimi. Bruno po kilkunastu latach wraz ze swoimi sześcioma towarzyszami zbudowali w tym miejscu pierwszą pustelnię, aby prowadzić życie eremickie.
9 grudnia 1086 (lub 1097)https://tel.archives-ouvertes.fr/tel-01304778/document strona 251, (od fragmentu: "Le premier acte des chartreux montre déjà le rôle essentiel joué par Hugues de Grenoble. Le 9 décembre 1086 ou 1097, dans sa cité, à l’occasion du synode diocésai" r. biskup biskup Hugon podczas synodu w Grenoble uroczyście potwierdził darowizny dokonane dwa lata wcześniej przez właścicieli ziem w rejonie Chartreuse (byli to Humbert de Miribel, oraz Séguin, przeor opactwa w La Chaise-Dieu). Darowizna obejmowała obszar o powierzchni 1700 hektarów. Obszar podległy zgromadzeniu stopniowo powiększał się, uzupełniany kolejnymi darowiznami.