Rewolucja francuska i upadek klasztoru Dekretem z 2 listopada 1789 skonfiskowano majątek Kościoła, w tym majątek kartuzów. Kolejny dekret rewolucyjny z 13 lutego 1790 rozwiązywał zakony i zakazywał udzielania święceń oraz składania ślubów. W tym czasie komisja rewolucyjna sporządziła spis majątku klasztornego, na której znalazło się między innymi 125 obrazów. Miały być one przekazane jako zaczątek zbiorów do tworzonego Muzeum w Grenoble. Kilka lat później z rozkradzionej kolekcji zostało tylko około pięćdziesięciu obrazów – relację o tym zdał Louis-Joseph Jay, który był odpowiedzialny za powstające muzeum. Generał zakonu opuścił Grande Charteuse 17 października 1792 roku wraz z resztą braci. Na jego polecenie rozproszono zgromadzenie tak, by zakonnicy mogli w ubiorach świeckich przetrwać szalejący terror rewolucyjny. Ustalono też nowy tryb wyboru osoby pełniącej funkcje głowy domu zakonnego.
Powrót i powtórne wypędzenie Zakonnicy wrócili do zdewastowanego Grande Charteuse po 22 latach. 27 kwietnia 1816 roku dekret królewski przywrócił im część dóbr. W 1857 roku dekret cesarski ustanowił wokół klasztoru strefę chronioną.