thumb|Grób literata Stanisława Bogusławskiego (1804–1870), literata Władysława Bogusławskiego (1839–1909), literata Stanisława Gabriela Kozłowskiego (1860–1922), aktorki Hanny Małkowskiej (1903–1986) i pedagoga i scenografa Witolda Małkowskiego (1884–1962) na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Władysław Bogusławski herbu Świnka (ur. 9 lutego 1839 w Warszawie, zm. 18 sierpnia 1909 tamże) – polski krytyk literacki, muzyczny i teatralny, nowelista, tłumacz, reżyser; syn Stanisława i wnuk Wojciecha.
Życiorys Szkoły średnie ukończył w Warszawie. Studiował prawo na uniwersytetach w Moskwie i Petersburgu (1858–1861), a następnie muzykę w Paryżu i filozofię oraz literaturę Heidelbergu. Lata 1863–1869 spędził poza krajem. Pochodząc z rodziny ściśle związanej z losami teatru narodowego, działalność literacką zwracał głównie w stronę teatru. Debiutował jako krytyk teatralny w „Kurierze Warszawskim” (1858). Jednocześnie związany był z redakcją „Gazety Polskiej”, w której m.in. pisywał na przemian z Litwosem (Sienkiewiczem) felietony Bez tytułu. Pisywał też recenzje literackie, nowele (Historia parasola, Nie wierz mężczyźnie), przełożył Historię Attyli Amédée Thierry'ego, Rok 93 Wiktora Hugo.