Hieron ponownie zadał im klęskę i wkroczył do Messany, ale nie zajął twierdzy. Wtedy Mamertyni wezwali na pomoc Kartaginę, która osadziła w twierdzy swoją załogę. Gdy Rzymianie w 264 p.n.e. w końcu zdecydowali się wspomóc Mamertynów, ci skorzystali z ich pomocy, by wypędzić Kartagińczyków. Konsul Appiusz Klaudiusz Kaudeks otrzymał pełnomocnictwo od senatu i komicjów w sprawie udzielenia pomocy Mamertynom w Messanie. Konsul wysłał na wyspę oddział pod wodzą Gajusza Klaudiusza, który po uwięzieniu podstępem Hannona, bez walki usunął Kartagińczyków z twierdzy messańskiej. Stało się to bezpośrednią przyczyną wybuchu I wojny punickiej (264 p.n.e.–241 p.n.e.).
Spuścizna W późniejszych czasach obecności Mamertynów nie potwierdzają historyczne źródła. Miano ich zachowało się w nazwie wina mamertyńskiego eksportowanego do Rzymu, Afryki i innych miejsc. Wino to było wytwarzane w okolicy Messany. Jego amatorem według Pliniusza Starszego był Gajusz Juliusz Cezar, gdyż na bankiecie z okazji trzeciego konsulatu (46 p.n.e.) podał między innymi wino mamertyńskie i wspominał o nim w swoich listach. Sam Pliniusz umieszcza je na czwartej pozycji na liście najwyborniejszych win. Natomiast w opinii Strabona wino mamertyńskie było rywalem najlepszych italskich win.