Z reprezentacją Polski w 1975 i 1977 zdobył ponadto brązowe medale akademickich mistrzostw świata.
Z Grunwaldem Poznań zdobył w 1970 brązowy medal mistrzostw PolskiJacek Pałuba 90 lat wielkopolskiej piłki ręcznej, wyd. Wielkopolski Związek Piłki Ręcznej, Poznań 2018, s. 64., 1971 mistrzostwo Polski (w sezonie strzelił 29 bramek, chociaż występował jako bramkarz), w 1972 wicemistrzostwo Polski, w 1973 brązowy medal mistrzostw PolskiJacek Pałuba 90 lat wielkopolskiej piłki ręcznej, wyd. Wielkopolski Związek Piłki Ręcznej, Poznań 2018, s. 68.. Nie wystąpił natomiast w turnieju finałowym zawodów o Puchar Polski w 1972, gdzie jego drużyna zdobyła to trofeum. Po igrzyskach olimpijskich w 1976 został zawodnikiem Posnanii, grającej w II lidze. W 1976 został również laureatem plebiscytu „Expressu Poznańskiego” na dziesięciu najlepszych sportowców Wielkopolski.
Od 1980 grał klubach niemieckich – PSV Hannover (1980–1982) i SG Weiche-Handewitt (1982–1984). Jako grający trener pracował w Kanadzie oraz greckim klubie Nea Elvetia (Νέα Ελβετία), z którym w 1989 zdobył wicemistrzostwo Grecji. Pracował też jako trener w Polsce, m.in.