W 1770 Okopy Lubomirskiego odcięły znaczny fragment ulicy, na wysokości Kanału Piaseczyńskiego i dawnej karczmy Wittofa. W okolicy licznie występowały domy drewniane, nakryte naczółkowymi dachami i poprzedzone kolumnowymi gankami, charakterystyczne dla całego Czerniakowa XVIII i XIX wieku. W okolicy wznoszono też magazyny i browary, działały młyn i cegielnia. Jedyna, parterowa kamieniczka murowana wznosiła się na posesji nr 164; do 1944 roku właścicielami kamieniczki i młyna była rodzina Scholtzów.
W okresie Sejmu Czteroletniego przy ulicy Czerniakowskiej w domu wówczas nazywanym pasztetem na Szolcu, mieszczącym się na działce pod numerem hipotecznym - nr taryfy 3007, należącym do Hugona Kołłątaja obradowała Kuźnica Kołłątajowska. Działka 3007 według numeracji współczesnej powinna nosić nr 165 lub 167 przy ul. Czerniakowskiej przylegała do północnej granicy działki 3008, współcześnie terenów Legii Warszawa SA przy ul. Łazienkowskiej, nie istniała już w XX w. jako odrębna działka (nie występuje w taryfie z 1920). Przez część działki 3007 poprowadzono w latach 70 XIX w. ul. Łazienkowską, na niej znajduje się wylot ul. Łazienkowskiej na ul. Czerniakowską oraz część parkingu przy. ul. Łazienkowskiej 6A przylegająca do ul.