48-49)..
W armii późnego Cesarstwa była to ranga niższa od trybuna (tribunus militum). W IV-VI wieku najczęściej występuje ona w jednostkach pałacowych, związanych ściśle z dworem, np. primicerius (prepozyt) Scholae Palatinae, czyli gwardii cesarskiej. Primicerius domesticorum był rangą w elitarnym korpusie oficerów u boku władcy służących do wykonywania zadań specjalnych, którym dowodził comes domesticorum. Prepozyci byli też jednak oficerami sztabowymi – przy dowódcach wojsk terytorialnych (duces) i stali np. na czele warsztatów zbrojeniowych (fabricae), podlegając wtedy jednemu z najważniejszych urzędników cywilnych (magister officiorum).
W podobnym charakterze tytuł ten występował w Bizancjum, gdzie spotykany jest w różnych funkcjach: oprócz primikeriosa notariuszy (notarioi lub tabularaioi) i cesarskiej sypialni (kouboukleion) istniał też np. primicerius osobistej garderoby (vestiarion) czy prywatnego skarbca (eidikion) władcy. Za Komnenów pojawiają się primkerioi jako dowódcy pałacowych oddziałów ochrony (gwardii). Ustanowiony pod koniec XI wieku w hierarchii dworskiej tytuł „wielkiego primiceriusa” (megas primikerios) rozwinął się w hierarchii dworskiej w wysoką godność w okresie Paleologów – odpowiednik mistrza ceremonii. Urząd ten przetrwał do końca istnienia CesarstwaOxford Dictionary of Byzantium (ed.