Niektóre przekazano bezpłatnie instytucjom społecznym i religijnym. Pierwsza zbiorowa wizyta właścicieli miała miejsce 16 czerwca 1929 – około 800 osób przypłynęło statkiem „Warneńczyk”. Po powitaniu przez Rostworowskiego doszło do zaprószenia ognia, który ugaszono przy wsparciu lokalnych służb. Wkrótce uruchomiono regularne kursy parostatków na trasie Warszawa–Wilga. Dalszy rozwój Osiedla objął projekt „Wilga nad Wisłą 2”, autorstwa Tadeusza Nowakowskiego, obejmujący 450 mórg. Łącznie Osiedle zajmowało ponad 1000 ha i zostało wpisane do ewidencji w 1930. Prace geodezyjne wykonał Stefan Hausbrandt, a w 1932 rozpoczęto zawieranie aktów notarialnych. Rozpoczęto budowę domów letniskowych, w tym 30 domków campingowych, dwóch willi i kasyna z przestronną salą, pokojami i tarasami. Kasyno pełniło funkcję centrum życia towarzyskiego – działał tam sklep, fryzjer, punkt medyczny oraz serwowano posiłki. Odbywały się dancingi, gry i czytelnia prasy. Uruchomiono połączenie łodzią motorową między Mniszewem a Osiedlem. Rozpoczęto kopanie kanału łączącego rzeki Wilgę i Wisłę, wykonywanego siłami mieszkańców. Przy jego ujściu zaplanowano budowę elektrowni wodnej. W 1932 Rostworowski zamienił majątek Wilga na nieruchomość w Warszawie, a w 1938 sprzedał pozostałe 140 działek Janowi Marii Józefowi Rostworowskiemu.