Osiedle Wilga w okresie PRL Po 1944 władze komunistyczne przejęły część działek osiedla Wilga na podstawie dekretów o nacjonalizacji lasów oraz mieniu opuszczonym. W 1949 uchwałą GRN powołano Gminny Komitet Ochrony Osiedla (GKOO), który miał zarządzać mieniem i zgłaszać potrzeby Osiedla. Wezwano właścicieli do zgłaszania praw do działek przedwojennych, pod groźbą uznania ich za opuszczone. W latach 50. zrealizowano szereg inicjatyw: utworzono ośrodek zdrowia w przejętym budynku, zatrudniono gajowych, planowano budowę cegielni i wystąpiono do władz o poprawę komunikacji z Warszawą. Gmina Żydowska zaproponowała przekazanie budynku dawnego kasyna w zamian za wystawienie pomnika – projekt nie został zrealizowany. Budynek ten użytkowały następnie instytucje państwowe, m.in. Dom Książki oraz Krajowy Związek Spółdzielni Transportowo-Motoryzacyjnych. Od 1956 rozwijała się baza wypoczynkowa. Powstały ośrodki MSW, Politechniki Warszawskiej, a w 1960 zakończono budowę drogi z Warszawy do Wilgi. Gromadzka Rada Narodowa interweniowała, by planowana droga Piotrowice–Dęblin biegła przez Osiedle Wilga, co miało wspierać jego rozwój. W 1976 istniało już 20 ośrodków wypoczynkowych i 339 domków letniskowych. Sprzedaż działek prowadził Wydział Gospodarki Komunalnej w Garwolinie. Typowa działka o powierzchni 0,25 ha kosztowała ok. 10 000 zł.