utworzyły nawet 11 października Bretoński Komitet Konsultacyjny, który miał czuwać nad kulturalnym odrodzeniem regionu. Działacze PNB, którzy wchodzili w jego skład (m.in. Yann Fouéré, Joseph Martray) chcieli przekształcić go w prawdziwe zgromadzenie ustawodawcze z prawem decydowania o lokalnych sprawach. Część działaczy z C. Lainém na czele nie zadowoliła się jednak ustępstwami ze strony Niemców i rządu Vichy, żądając pełnej niepodległości Bretanii. Na pocz. 1941 r. powołali oni wzorowaną na IRA tajną Armię Bretońską (Lu Brezon), która prowadziła działania zbrojne wymierzone też przeciwko Niemcom. W tym samym roku powołano także paramilitarne Bagadoù Stourm (Grupy Bojowe), na czele których stanęli C. Lainé i Yann Goulet.
Wobec wzrastającego zagrożenia alianckiej inwazji na Francję uaktywnił się nieistniejący praktycznie do tej pory na obszarze Bretanii ruch oporu, dokonując coraz więcej zamachów zarówno przeciwko przedstawicielom okupacyjnych władz, jak też bretońskim kolaborantom. Niemcy, których zaskoczyła skala wystąpień, zwrócili się o pomoc do niektórych profaszystowskich działaczy PNB, w tym przede wszystkim C. Lainé’a. Po zabójstwie przez członka résistance ojca Perrot 12 grudnia 1943 r., który był duchowym przywódcą i najwyższym autorytetem moralnym bretońskich nacjonalistów, C. Lainé przyjął propozycję.