Opancerzenie okrętów było ze stali pancernej Harveya. Główny pas pancerny na burtach rozciągał się na 1,06 m powyżej i 1,22 m poniżej linii wodnej, na długość od dziobowej do rufowej wieży artylerii. Najgrubszy był na odcinku od przednich kotłowni do rufowej wieży – jego grubość wynosiła maksymalnie 419 mm u góry (16.5 stóp), zmniejszając się w dół przez 336 mm na linii wodnej do 241 na dolnej krawędzi. W kierunku dziobu, do dziobowej wieży grubość spadała do 266 mm, a dalej w kierunku dziobu, do 102 mm. Pas był zakończony poprzecznymi grodziami 254 mm od dziobu i 305 mm od rufy, Wewnętrzny pokład pancerny przykrywający główny pas miał 70 mm, na końcach kadłuba opadał w dół, osiągając grubość 76 mm dziobie i 127 mm na rufie (jak widać, okręty były silniej opancerzone w części rufowej). Nad głównym pasem był górny pas pancerny, grubości 127 mm, a nad nim bateria dział 127 mm w kazamatach, na pokładzie gónym, chroniona pancerzem 152 mmR. Chesneau Conway's....