Pancerniki miały kadłub gładkopokładowy, z dziobem taranowym i niewielkim wzniosem pokładu na dziobie, lecz na znacznej ich długości na śródokręciu burty przechodziły w ściany nadbudówki. Na dziobie wysokość burty wynosiła tylko 4,4 m. W ścianach nadbudówki na pokładzie górnym znajdowała się bateria dział 127 mm w kazamatach, po 7 na burcie. Sylwetkę okrętów uzupełniały wspomniane podwójne wieże artylerii, dwa kominy, dwa maszty ze stanowiskami lekkich działek. Pancerniki te były pierwszymi amerykańskimi pancernikami o wysokim stopniu wykorzystania energii elektrycznej przez mechanizmy pomocnicze, łącznie z mechanizmami obrotu wież.
thumb|USS "Kearsarge" po modernizacji podczas I wojny światowej W latach 1909–1911 pancerniki zmodernizowano, instalując m.in. typowe dla amerykańskich okrętów klatkowe maszty z kratownic. Wymieniono kotły na bardziej efektywne, większość dział kalibru 57 mm wymieniono na 4 dalsze działa 127 mm. Zmodernizowano też wieże. Oba okręty zostały wycofane ze służby w ramach ustaleń traktatu waszyngtońskiego.