Ołowiowanie elektrolityczne Ołowiowanie prowadzi się w temperaturze otoczenia lub nieco podwyższonej. Obecnie najczęściej stosuje się kąpiele w których solą metalonośną jest tetrafluoroboran ołowiu(II), Pb(BF4)2, i heksafluorokrzemian ołowiu(II), PbSiF6; konieczny jest również pewien nadmiar wolnego kwasu tetrafluoroborowego oraz dodatki polepszające jakość powłoki najczęściej typu koloidalnego.
Jako anody stosuje się blachy wykonane z ołowiu o dużej czystości, sumaryczne zanieczyszczenia nie mogą przekraczać 0,01%. Anodowa gęstość prądu nie przekracza zazwyczaj 3 A/dcm2. Wanny robocze lub pomocnicze powinny być wykonane z blachy stalowej wyłożonej ołowiem lub twardą gumą (ebonitem)
Bibliografia Praca zbiorowa, Poradnik galwanotechnika, Warszawa, WNT, 1985.
Kategoria:Inżynieria procesowa Kategoria:Ołów