Expedition trzeciej generacji, podobnie jak bliźniaczy Lincoln Navigator, nie był tym razem nową konstrukcją zbudowaną od podstaw, lecz jedynie głęboko zmodernizowanym poprzednikiem i rozwinięciem jego dotychczasowej koncepcji. Przyniosło to jednocześnie obszerne zmiany pod kątem technicznym, przynosząc większe i obszerniejsze nadwozie.
Po raz pierwszy, model pokrewnego Lincolna był identyczny także pod kątem zastosowanych rozwiązań technicznych, przez co Expedition III zyskał w Stanach Zjednoczonych złośliwy przydomek Lincoln dla ubogich.
Pod kątem wizualnym samochód został upodobniony do nowego języka stylistycznego Forda w Ameryce Północnej, wyróżniając się dużą, zdobioną chromem atrapą chłodnicy, a także reflektorami o nieregularnym kształcie i jednoczęściowymi, szeroko rozstawionymi lampami tylnymi umieszczonymi na błotnikach. Ford Expedition trzeciej generacji oparty został na nowej platformie Ford T-1 platform, która pozwoliła na zastosowanie m.in. niezależnego tylnego zawieszenia pozwalającego zapewnić lepszy komfort resorowania na nierównościach. Jak w poprzednich latach, model był wyposażany w 5,4-litrowy silnik V8, które pozwalały na do holowanie ważącego do 4130 kg ładunku.