Był harcerzem 20 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej, następnie instruktorem harcerskim, uczestniczył w 1924 w Jamboree w Kopenhadze jako oboźny polskiej drużyny reprezentacyjnej.
W latach 1921–1927 studiował na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej, gdzie uzyskał dyplom inżyniera dróg i mostów (praca dyplomowa dotyczyła wodociągów i kanalizacji w Kielcach). W latach 1927–1928 odbył jednoroczną ochotniczą służbę wojskową w Szkole Podchorążych Saperów w Batalionie Szkolnym Saperów w Modlinie. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 i 24. lokatą, a na stopień porucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 12. lokatą w korpusie oficerów rezerwy inżynierii i saperów.
Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w Wodociągach Warszawskich, kierował budową dużych kolektorów metodą tunelową oraz rurociągów tłocznych. W 1938 w Biurze Studiów Kolei Podziemnej w Warszawie prowadził geologiczne prace badawcze do planowanej budowy warszawskiego metra. Ponownie zatrudniony w 1939 w Dyrekcji Wodociągów i Kanalizacji, pracował tam podczas II wojny światowej.