Nowy zespół występował głównie na czwartym poziomie ligowym, spadł też na dwa sezony do klasy A, zaś w III lidze grał sześciokrotnie (po raz ostatni w sezonie 1992/1993). Od tego czasu zajmował coraz niższe lokaty, aż w 1997 roku został relegowany ponownie do piątej ligi – klasy okręgowej ówczesnego województwa bielskiego. Innym z bielskich klubów posiadających sekcję piłkarską był Inter Bielsko-Biała, powstały w 1949 roku pod nazwą Budowlani. W jednej z dzielnic miasta, Komorowicach Krakowskich, powstał w lutym 1995 roku Dzielnicowy Klub Sportowy, który w sezonie 1996/1997 występował w klasie C.
900px|center
Powstanie klubu w obecnej formie Podobnie jak BBTS Włókniarz, który spadł do klasy okręgowej, w 1997 roku degradacji uległy również dwa inne bielskie kluby – BKS Stal (do IV ligi) i Inter (do klasy A). Miejscowi działacze piłkarscy zdecydowali o przeprowadzeniu kolejnych fuzji. Od przerwy zimowej sezonu 1996/1997 współpracowały ze sobą Inter (klasa okręgowa) i DKS Ceramed KomorowiceCzłony: Ceramed, Bogmar i Marbet odnosiły się do nazw sponsorów klubu. (klasa C) – część zawodników DKS grała w zespole Interu, który przy tym w rundzie wiosennej korzystał z boiska w Komorowicach. Początkiem lipca 1997 roku kluby te połączyły się formalnie, tworząc DKS Inter Komorowice.