W ramach reorganizacji terenów niemieckich w 1806 roku Berg stał się wielkim księstwem, którego władcą został szwagier Napoleona Bonaparte, Wielki Admirał i marszałek cesarstwa Joachim Murat.

Gdy w roku 1808 Murat został królem Neapolu, nowym wielkim księciem Bergu został siostrzeniec Napoleona Napoleon Ludwik Bonaparte, który jednocześnie był królem Holandii. Odtąd terytorium księstwa administrowane było przez francuskich urzędników. Krótka historia wielkiego księstwa zakończyła się wraz z klęską Napoleona i na mocy pokoju w 1815 roku księstwo dostało się pod władzę Prus, wchodząc w skład nowej pruskiej Prowincji Reńskiej, od 1822 roku zwanej Rheinland.

Władcy Bergu Hrabiowie Bergu Adolf (I), hrabia w okręgu Keldach Adolf (II), hrabia w okręgu Keldach 1077–1082 Adolf (I) 1082–1090 Adolf (II) 1090–1106 Adolf I 1106–1160 Adolf II 1161–1189 Engelbert I 1189–1218 Adolf III 1218–1225 Engelbert II (arcybiskup Kolonii) 1225–1246 Henryk (książę Limburgii) 1246–1259 Adolf IV 1259–1296 Adolf V 1296–1308 Wilhelm I 1308–1348 Adolf VI 1348–1360 Gerard 1360–1380 Wilhelm II