Czasownik ułomny, czasownik defektywny, czasownik niewłaściwy () – czasownik o niekompletnym paradygmacie koniugacyjnym (tj. defektywnym), pozbawiony pewnych form gramatycznych, tj. niewystępujący w niektórych czasach, aspektach czy trybach. W języku angielskim ułomne są m.in. czasowniki modalne (np. may, shall, pozbawione form bezokolicznika czy imiesłowu).

W języku polskim istnieją powszechnie używane czasowniki posiadające tylko niektóre formy osobowe lub tylko bezokolicznik. Ich zaliczenie do grupy czasowników ułomnych jest często dyskusyjne i odmiennie traktowane przez różne słowniki. Niekiedy kategoryzowane są także jako predykatywy (wyrazy pełniące funkcję czasownika w zdaniu).

Przykłady czasowników w języku polskim określanych przez niektóre źródła jako ułomne to:

mdlić – nie odmienia się przez osoby, można, należy, trzeba, warto, wiadomo – odmieniają się tylko przez czasy i tryby, nie posiadają bezokoliczników, niepodobna, nie sposób – posiada tylko formę bezosobową, powinien – nie posiada bezokolicznika, przez osoby odmienia się tylko w czasie teraźniejszym i zaprzeszłym, słychać, widać – istnieją tylko w bezokoliczniku.