Od czasowników ułomnych należy odróżnić czasowniki niewystępujące w określonych formach ze względów semantycznych (znaczeniowych). Zwyczajowo nie tworzy się wszystkich form osobowych od czasowników określających zjawiska meteorologiczne (dnieć, śnieżyć, zawiewać) lub odczucia (boleć, swędzieć). Formy te są jednak możliwe do utworzenia (i wykorzystania np. poetyckiego), co wyklucza definicję czasownika ułomnego.
Za czasowniki ułomne uznaje się czasem czasowniki w aspekcie dokonanym (pozbawione czasu teraźniejszego). Do czasowników ułomnych zalicza się też niektóre łacińskie czasowniki (np. memini, ‘pamiętam’, dosł. ‘zapamiętałem’), pozbawione formy praesens i używane tylko w perfectum; niekiedy też takie, które nie tworzą pewnych form czasów i wypełniają te luki formami innych rdzeni czasownikowych (np. esse, ‘być’; por. ang. to be, fr. être). Defektywność można odróżnić od form nieregularnych (defektywność oznacza brak pewnej formy; forma nieregularna to taka, która występuje w języku, ale stanowi wyjątek od zasady gramatycznej).
Przypisy
Kategoria:Czasownik