Matthesona - poświęcone rozmaitym tematom związanym z muzyką.
1728–1764 Przez resztę życia Mattheson był głuchy i nie mógł komponować, pisał więc o teorii muzyki. Wśród jego prac były:
Der musicalische Patriot (1728) (w tym dziele sprzeciwiał się wpływom muzyki włoskiej), Generalbaßschule (1731), Kern melodischer Wissenschafft, bestehend in den auserlesensten Haupt- und Grund-Lehren der musicalischen Setz-Kunst oder Composition, als ein Vorläuffer des Vollkommenen Capellmeisters, Hamburg 1737, Der vollkommene Capellmeister, 1739.
Napisał też i wydał zbiór artykułów biograficznych o 149 niemieckich muzykach; Grundlage einer Ehren-Pforte (1740). Wszyscy ci muzycy byli mu znani osobiście. Bach nie przysłał materiałów, mimo iż został o to poproszony, więc Mattheson nie mógł o nim napisać.
Jeszcze w roku 1760 kierując się pamięcią muzyczną zdołał napisać oratorium Das fröhliche Sterbelied z okazji własnego pogrzebu, którym cztery lata później dyrygował Telemann.
W roku 1761 Mattheson wydał tłumaczenie pierwszej biografii Händla, którą po angielsku napisał John Mainwaring, (chodzi o Memoirs of the Life of the Late George Frederic Handel).