W XVI wieku pojawiła się po raz pierwszy w przekazach pisanych na Węgrzech; na obecnym terytorium Austrii, tylko w ikonografii.
thumb|Lira korbowa z drugiej połowy XVIII wieku w zbiorach Metropolitan Museum of Art Teoretyk muzyki Marin Mersenne opisał i zilustrował konstrukcję francuskiej liry korbowej w traktacie z 1636. Ówczesną formą przypominała już instrumenty budowane w wiekach kolejnych. Wkrótce do zestawu unisonowych strun melodycznych dołączono struny burdonowe (basowe). Umiejscowione były poza komorą tangentową, wzdłuż niej; podobnie jak melodyczne, pocierane były kołem. Czasem dodawano także struny rezonansowe – niepocierane kołem, rozciągnięte blisko płyty wierzchniej, obok strun burdonowych. Pierwsze wzmianki w piśmiennictwie rosyjskim pojawiły się na przełomie XVI i XVII wieku; powszechna była wtedy w folklorze. W XVII wieku, za panowania Ludwika XIV, pojawiała się na francuskich dworach, wśród arystokracji, częściej niż odnoszące tam podobne sukcesy musette;