Na potrzeby traktatu zdefiniowano krążowniki jako okręty o wyporności standardowej przekraczającej 1850 ts (1880 t) lub kalibrze dział większym od 130 mm, inne niż okręty liniowe i lotniskowce, więc powyższe limity ogólnej wyporności w kategorii B obejmowały nie tylko klasę krążowników lekkich, ale też inne okręty spełniające te kryteria (np. duże stawiacze min). Ograniczono przy tym liczbę krążowników typu A (ciężkich) do 18 dla USA, 15 dla Wielkiej Brytanii i 12 dla JaponiiOstatnie trzy z 18 amerykańskich krążowników ciężkich mogły wejść do służby dopiero w latach 1936, 1937 i 1938 (późniejsze „Quincy”, „Vincennes” i „Wichita”) lub mogły być zamienione na 15 166 ts tonażu w kategorii lekkich krążowników za każdy, z czego ostatecznie USA nie skorzystały (art. 18). Takie opóźnienie budowy okrętów wprowadzono w celu utrzymania do 1936 roku żądanego przez Japonię stosunku około 7:10 w ciężkich krążownikach – G. Bukała, Krążowniki które zmieniły kły..