Końcówki celownika l.p. Sytuacja większość męskich żeńskie twardotematowe żeńskie miękkotematowe nijakie, nieliczne męskie Końcówka -owi -´e -y, -i -u Przykłady chomikowi, stołowi małpie, wronie, drodze, korze kaszy, myszy, krwi, Ani, cioci kotu, drzewu, polu
Wyjątkowa („nijaka”) końcówka -u występuje w formach około 20 rzeczowników: m-os. bogu, bratu, chłopcu, chłopu, czartu, człeku (ale: człowiekowi), czortu, diabłu, katu, księciu, księdzu, ojcu, panu, popu, m-żyw. kotu, lwu, psu, nadto orłu, osłu obok regularnych orłowi, osłowi, m-nżyw. łbu, światu.
W rodzaju żeńskim celownik l. poj. ma taką samą postać jak miejscownik, z takimi samymi wymianami spółgłosek i samogłosek. Dotyczy to także rzeczowników męskich o odmianie żeńskiej.
W liczbie mnogiej celownik wyrazów o odmianie rzeczownikowej ma zawsze końcówkę -om: psom, kotom, muchom, drzewom, polom. Wyrazy o odmianie przymiotnikowej mają -ym: położnym, służącym lub -im jak np.: bliźnim.
Biernik