W tym położeniu energia potencjalna układu ma najmniejszą wartość. równowaga nietrwała (chwiejna) – ma miejsce wtedy, kiedy przy wychyleniu bryły powstaje składowa siły ciężkości wypychająca ją ze stanu równowagi; równowaga obojętna – ma miejsce wtedy, gdy energia potencjalna ma taką samą wartość we wszystkich położeniach bryły, a przy jej wychyleniu z położenia równowagi, jej energia potencjalna nie zmienia się; równowaga metastabilna (metatrwała) – ma miejsce wtedy, kiedy bryła zajmuje położenie, w którym energia potencjalna osiąga lokalne minimum (bryła otoczona jest barierą potencjału). Przy wytrąceniu bryły z położenia równowagi niewielką siłą, powraca ona do położenia pierwotnego, natomiast przy wytrąceniu większą siłą, bryła znajduje nowe położenie równowagi o mniejszej energii potencjalnej lub zachowuje się tak, jak w przypadku równowagi chwiejnej.
Przypisy
Bibliografia Wojciech Rubinowicz, Wojciech Królikowski, Mechanika teoretyczna wyd. V, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1971, s. 164.
Kategoria:Statyka