Dostawy były coraz większe, a w samym mieście wznowiły działalność niektóre teatry. 15 kwietnia wznowiono kursowanie tramwajów. Pomimo to sytuacja pozostała ciężka, gdyż Niemcy nie porzucili pomysłu zdobycia Leningradu i w marcu przystąpili do realizacji operacji Eisstoss, której celem było zniszczenie przez Luftwaffe radzieckiej Floty Bałtyckiej. Równocześnie wznowiono działania na lądzie. W wyniku walk w kwietniu i maju 1942 roku niemiecka 18 Armia okrążyła i zniszczyła do 12 lipca 2 Armię Uderzeniową oraz część sił radzieckich 52. i 59 Armii na południe od Leningradu.
thumb|upright=1.2|Sytuacja wokół Leningradu w 1942 roku. Kolor czerwony: Sowieci, niebieski: Finowie, czarny: Niemcy Po zwycięstwie na Krymie i zdobyciu Sewastopola Niemcy przerzucili część sił 11 Armii pod Leningrad, ale w sierpniu sowieckie uderzenie wyprzedzające zmusiło Niemców do użycia posiłków do odparcia tego ataku. Dopiero podczas drugiej zimy oblężenia, w styczniu 1943 roku podczas operacji Iskra oddziałom radzieckim udało się przebić przesmyk wzdłuż południowego brzegu jeziora Ładoga, dzięki któremu dostawy zaczęły docierać drogą lądową i sytuacja w Leningradzie znacząco się poprawiła (zob. Korytarz Śmierci).