Udekorowany Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski przez Marszałka Józefa Piłsudskiego 23 listopada 1920 we Lwowie podczas bankietu w salach gmachu Województwa Lwowskiego.
Po śmierci ojca w 1918 odziedziczył Bucniów, Seredynki i Nastasów oraz Berehy Górne i Nasiczne. W latach 1923–1939 osobiście administrował całym swoim majątkiem. Po zniszczeniach wojennych odbudował trzy gorzelnie w Jezieranach, Bucniowie i Złotnikach. Odbudował także młyny gospodarcze w Nastasowie i Złotnikach. Środki na odbudowę, która do 1939 była ukończona uzyskiwał z prowadzonej parcelacji dóbr. Najważniejszymi współpracownikami WS w zakresie prowadzenia administracji majątków byli: Franciszek Kunaszowski, Alfred Biliński, który administrował w Złotnikach i Franciszek Hankus w Berehach. W swoich dobrach W.S. hodował konie powtarzając, że: "największe szczęście na świecie na końskim leży grzbiecie", bydło i trzodę chlewną, uprawiał pszenicę, rośliny oleiste i przemysłowe a także eksploatował gorzelnie i młyny. W Jezierzanach istniała do 1929/30 roku fabryka nawozów fosforowych Fosfor. Początkowy deficyt siły pociągowej końskiej zastępowały pługi motorowe marki Stock, Fredzo i Lanz. W okresie kryzysu gospodarczego po 1929 odczuł dolegliwości dekoniunktury światowej na zboże, cukier i nasiona.