Wprowadził zmianę upraw co przyniosło doskonałe wyniki od sezonu 1931. Dobre prognozy gospodarcze po 1936 sprawiły, że W.S. był współzałożycielem Syndykatu Zbożowego we Lwowie oraz inicjatorem, wraz ze Szczęsnym Cieńskim, Syndykatu Kolonizacyjnego Peruwiańskiego, który otrzymał od rządu Republiki Peru koncesję na obszarze 1 mln ha nad rzeką Urubamba. Do wyjazdu pierwszych kolonistów nie doszło.

Mówił biegle po francusku, niemiecku, angielsku i rosyjsku. 2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 roku został aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD w domu rodzinnym we Lwowie przy ul. Ujejskiego 8b na I piętrze, w nocy 11 kwietnia 1940, po czym wszelki ślad po nim zaginął. Ostatnią osobą z rodziny, żegnającą W. Serwatowskiego była jego córka Wanda. Aresztujący enkawudziści powiedzieli jej, że aresztowany jest za to, że jest Polakiem i ma dwóch synów w wojsku. W 1940 został zamordowany w ramach zbrodni katyńskiej. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 72/1-7 oznaczony numerem 2594;