Pantera sundajska (Neofelis diardi) – gatunek ssaka z podrodziny panter (Pantherinae) w obrębie rodziny kotowatych (Felidae). Jeden z dwóch gatunków swego rodzaju, obok pantery mglistej. Występuje na Sumatrze i Borneo. Od swoich kontynentalnych krewniaków różni się umaszczeniem i rozłożeniem cętek na futrze. Cechuje się najdłuższymi wśród kotowatych kłami. Osiąga 70–105 cm długości ciała i 60–85 cm ogona. Zasiedla lasy tropikalne, prowadząc częściowo nadrzewny tryb życia, zwłaszcza na terenach sympatrycznego występowania tygrysa. Poluje jednak częściej na ziemi, zabija małe bądź średnie ssaki, w tym jeleniowate, świniowate i koczkodanowate. Rozmnażanie poznano głównie w niewoli. Matka rodzi 1–5 kociąt. Jest to gatunek narażony na wyginięcie, a liczebność cały czas spada.
Budowa thumb|left|Podgatunek nominatywny Pantera sundajska rozmiarami przypomina panterę mglistą, wielkością zbliżoną do niewielkiego lamparta plamistego i zaliczaną do kotowatych dużej bądź średniej wielkości. Długość ciała (bez ogona) 70–105 cm, długość ogona 60–85 cm;