thumb|Grób Ludwika Grosfelda na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Ludwik Grosfeld, Ludwik Otto Grosfeld (ur. 26 października 1889 w Przemyślu, zm. 13 września 1955 w Warszawie) – doktor praw, adwokat, polityk, minister skarbu w rządzie Stanisława Mikołajczyka, podsekretarz stanu w Ministerstwie Przemysłu i Handlu w rządzie Józefa Cyrankiewicza.
Życiorys Urodził się w rodzinie urzędniczej; syn Izydora i Beaty. Absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego, doktorat uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim (1912). Był aplikantem sądowym i adwokackim w Przemyślu (1912-1915). Służył w armii Austro-Węgier (1915-1918). W II Rzeczypospolitej był adwokatem w Przemyślu (1919-1939). Radny rady miejskiej Przemyśla (1929–1939) z listy Polskiej Partii Socjalistycznej, od 1934 członek Rady Naczelnej PPS.
W latach 1939–1945 przebywał na emigracji, we Francji i Wielkiej Brytanii. Był m.in. sekr. gen. Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej (1940-1943) i ministrem skarbu w rządzie Stanisława Mikołajczyka (1943-1944). Był przedstawicielem Polski na konferencji w Bretton Woods.