Jak stwierdzono w fachowym czasopiśmie „Submarine Review” w 1983 roku, powłoka anechoiczna utrudnia także samonaprowadzanie się na cel torped, które w fazie końcowej używają wbudowanego w nie sonaru aktywnego. Stwierdzono, że może to zmusić okręty amerykańskie do podpływania na mniejszą odległość do okrętów radzieckich celem ich dokładniejszego namierzenia lub używania w tym celu okrętowych sonarów aktywnych. O znaczeniu powłoki wykonanej z takich płytek świadczy fakt, iż radzieckie czy rosyjskie płytki o wymiarach ok. 85,34 cm × 91,4 cm i grubości 10,16 cm zastosowane na okrętach typu Akuła (projekt 971) i Sierra (projekt 945) zmniejszają sygnaturę akustyczną tych jednostek o wartość 10 do 20 dB. W zakresie zaś częstotliwości pracy amerykańskiego sonaru AN/BQQ-5 zapewniają zmniejszenie możliwości detekcji o 25 do 50%.
W publicznie dostępnej – w tym rosyjskiej – literaturze istnieją dość spore rozbieżności danych na temat okrętów projektu 941. Niektóre źródła określają wyporność tych jednostek na 18 500 t (nawodna) i 26 500 t pod wodą, inne natomiast odpowiednio 23 200 i 48 000 ton, a także 24 500 i 33 800 ton. W każdym jednak przypadku, okręty typu Typhoon bez wątpienia pozostają największymi kiedykolwiek zbudowanymi okrętami podwodnymi na świecie.