Landgrafostwo Hesji-Marburg (niem. Landgrafschaft Hessen-Marburg, w skrócie Hesja-Marburg) – państwo wchodzące w skład Świętego Cesarstwa Rzymskiego, istniejące w latach 1485–1500 i 1567–1604.
Państwo to obejmowało miasto Marburg oraz ziemie z takimi miastami jak Gießen, Nidda i Eppstein. Dzisiaj w przybliżeniu tereny dawnej Hesji-Marburg zwane są Oberhessen (czyli „Górna Hesja”).
Obszar przyszłej Hesji-Marburg był od XI wieku na wpół niezależnym hrabstwem rządzonym przez hrabiów Giso (lub Gisonen), a po ich wymarciu w latach 30. XII wieku przypadł landgrafom Turyngii. Gdy w roku 1247 zmarł bezdzietnie władca Turyngii Henryk Raspe doszło do wojny o sukcesję po nim. Na mocy traktatu pokojowego dziedzictwo po nim zostało podzielone na dwie części – Turyngię właściwą oraz Hesję, która przypadła córce Elżbiety węgierskiej, Zofii brabanckiej. Zofia z przyznanych sobie ziem utworzyła w 1264 roku państwo dla swego syna Henryka. Centralną częścią nowego państwa stał się Marburg z okolicami.