Sama jednak Hesja-Marburg, poprzez swą nazwę odnosiła się tylko do części wokół Marburga – czyli terenów starego hrabstwa. Niezależnym państwem stawała się tylko wtedy, gdy panujący w Hesji władca dzielił swe państwo za pomocą testamentu pomiędzy swych synów. Pierwszy raz zdarzyło się to w 1485 roku, jednak w 1500 roku landgraf Hesji-Marburg zmarł bezdzietnie i państwo to po krótkim okresie istnienia uległo likwidacji, a ziemie wróciły do reszty Hesji. Drugi raz do takiej sytuacji doszło w 1567 roku, kiedy po śmierci landgrafa Filipa Wielkodusznego podzielono Hesję między jego czterech synów. Wówczas obok Hesji-Marburg powstała Hesja-Darmstadt, Hesja-Kassel oraz Hesja-Rheinfels.
Gdy w 1604 roku landgraf Hesji-Marburg Ludwik IV zmarł bezpotomnie, w testamencie podzielił terytorium swego państwo na dwie równe części. Hesja-Kassel dostała Marburg z okolicami, a Hesja-Darmstadt ziemie obejmujące miasta Gießen i Niddę. Warunkiem zmarłego było utrzymanie na jego ziemiach religii luterańskiej (co stanowiło problem dla Hesji-Kassel, gdzie religią panującą był kalwinizm). Gdy obaj panujący spierali się o szczegóły podziału, landgraf Hesji-Kassel Maurycy złamał warunki testamentu, opanował całe terytorium Hesji-Marburg, następnie wcielił do swej monarchii i zaprowadził religię kalwińską.