Wadowity w Wadowicach, i ucząc się w systemie przyśpieszonym, w lipcu 1947 zdał maturę. W październiku 1947 rozpoczął studia historyczne na Uniwersytecie Łódzkim. W 1952 uzyskał tytuł magistra historii.
Praca zawodowa i kariera naukowa Jeszcze przed otrzymaniem dyplomu magistra, w 1950 był zatrudniony w Wojewódzkim Archiwum Państwowym w Łodzi, w którym pracował jako asystent i starszy asystent do 1957. W październiku roku 1957 przyjęty został na stanowisko starszego asystenta w Instytucie Historii Uniwersytetu Łódzkiego. W 1960 obronił napisaną pod kierunkiem prof. dr Natalii Gąsiorowskiej-Grabowskiej dysertację doktorską pt. Instytucje pomocy materialno-zdrowotnej w Łodzi i okręgu łódzkim (wiek XIX do roku 1870). Opublikował ją w 1962. Został adiunktem.
Zaangażował się w prace Komisji Koordynacji Badań nad Historią Przemysłu jaką powołano 26 stycznia 1965 przy Komitecie Nauk Historycznych Polskiej Akademii Nauk (PAN) (kierownik prof. dr Irena Pietrzak-Pawłowska z Uniwersytetu Warszawskiego). Działał w Sekcji Historii Przemysłu Włókienniczego, na czele której stanęła ówczesna jego szefowa z Katedry Historii Społeczno-Gospodarczej Uniwersytetu Łódzkiego - prof. dr Gryzelda Missalowa.