W wyniku powyższych działań historyczna i zamknięta forma rynku została zagubiona wskutek rezygnacji z zabudowy pierzei południowej. Percepcję miejsca wyraźnie zmieniło także monotonne, „osiedlowe” ukształtowanie fasad oraz funkcjonalne odcięcie go od śródmieścia poprzez Park Staromiejski, w obu przypadkach stając w kontrze do dawnego, centralnego i handlowego charakteru placu. Zaowocowało to utraceniem przez Stare Miasto i Stary Rynek funkcji reprezentacyjnej starówki historycznej, którą przejęła dawna dzielnica Nowego Miasta, wraz z Placem Wolności i ulicą Piotrkowską.
W 1964 roku na rynku odsłonięto pomnik Juliana Marchlewskiego, a plac stał się miejscem defilad i wieców politycznych. Pomnik ten został usunięty w pierwszej połowie lat dziewięćdziesiątych XX w., w ramach procesu dekomunizacji miasta.
Po 1989 roku Powyższy stan utrzymał się do końca Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, a wraz z upadkiem miejskiego przemysłu włókienniczego, plac stał się miejscem o jeszcze mniejszym znaczeniu turystycznym i kulturalnym, przeciw czemu działała ulokowana tam inicjatywa Stowarzyszenia Przyjaciół Starego Miasta, walcząca o poprawną rewitalizację i uatrakcyjnienie tego ważnego historycznie miejsca.
W 1998 na rynku umieszczono głaz z tabliczką upamiętniający 575 rocznicę przyznania Łodzi praw miejskich.