„Français” opuścił port w Hawrze 27 sierpnia. Wśród członków załogi znaleźli się de Gerlache (który opuścił wyprawę podczas postoju w Brazylii) i Paul Pléneau, fotograf ekspedycji, a wszyscy inni członkowie ekspedycji poza dwoma rekrutowali się z ochotników.
Trasa na południe wiodła przez Pernambuco w Brazylii, Buenos Aires w Argentynie, Smith Island w Szetlandach Południowych do Flandres Bay na wybrzeżu Ziemi Grahama i Booth Island w Wilhelm Archipelago. Podczas postoju w Buenos Aires, Charcot otrzymał informacje o odnalezieniu wyprawy Nordenskjölda, co pozwoliło na skupieniu się na celach badawczych ekspedycji. Prace badawcze prowadzić mieli André Matha (1873–1915) (hydrologia), Joseph-Jean Rey (1873–1930) (meteorologia, oceanografia) oraz Ernest Gourdon (1873–1955) (geologia, glacjologia) i Jean Turquet (1867–1945) (nauki przyrodnicze), którzy dołączyli do wyprawy w Buenos Aires. Celem Charcota było zbadanie terenów, do których nie dotarli wcześniej de Gerlach i Nordenskjöld – północno-zachodniej części Archipelagu Palmera, Cieśniny Bismarcka i południowo-zachodniego wejścia do Cieśniny Gerlache’a oraz obszar do Wyspy Aleksandra.