Przy budowie jednostki wzięto pod uwagę rady belgijskiego polarnika Adriena de Gerlache (1866–1934), który w latach 1897–1899 prowadził Belgijską Wyprawę Antarktyczną.
Pomimo patronatu udzielonego wyprawie przez Francuską Akademię Nauk, Société de géographie, ministerstwo marynarki a nawet przez prezydenta republiki Émile’a Loubeta (1838–1929), subwencje państwowe okazały się niewystarczające i Charcot musiał zdać się na darczyńców prywatnych. Dopiero dziennik Le Matin zainicjował ogólnonarodową zbiórkę pieniędzy i zapewnił 150 tys. franków, co pozwoliło dopiąć budżet przedsięwzięcia. Aby podziękować narodowi za hojność, Charcot przemianował statek na Français (pol. „Francuz”).
Charcot początkowo planował udać się na północ, jednak po tym jak doszły go wieści o zaginięciu wyprawy antarktycznej szwedzkiego polarnika Otto Nordenskjölda (1869–1928) zmienił plany i postanowił wyruszyć na południe, by wspomóc akcję poszukiwawczą. Na zmianę planu wpływ miała również chęć kontynuowania prac kartograficznych de Gerlache’a i eksploracji zachodniego wybrzeża Półwyspu Antarktycznego do Wyspy Adelajdy i Wyspy Aleksandra.