Był to awans dla miejscowości, stała się siedzibą książęcej administracyjno-wojskowo-gospodarczej władzy nad terenem kasztelanii.
Nominatem Henryka Prawego (księcia na Wrocławiu i pretendenta do tronu PolskiTomasz Jurek, Plany koronacyjne Henryka Probusa, Polska Akademia Nauk, Instytut Historii Poznań, za: |url = http://wratislavia.archeo.uni.wroc.pl/8.) na funkcję kasztelana w Wieluniu został Szymon (Simon?) Gall, rycerz z otoczenia księcia i pełnił on tę rolę w latach 1281–1283.
Przypuszcza się, że prawa miejskie Wieluń uzyskał przed 1281, ale jako miasto wymieniono go po raz pierwszy w 1283 roku. Książę Przemysł II z Wielkopolski, po przejściu miejscowości pod jego władztwo, w roku 1283 wydał dokument nakazujący wzorować miejskie prawa Wielunia na Kaliszu.
W roku 1287 książę Henryk IV Prawy postanowił w imię ocieplenia stosunków z Przemysłem II dobrowolnie przekazać mu ziemię wieluńską (rudzką)Stanisław Zachorowski, Wiek XIII i panowanie Władysława Łokietka w: Dzieje Polski średniowiecznej w dwu tomach, t. I do roku 1333, Kraków 1926, s. 350.. mały|centruj|Wieluń, ziemia wieluńska i inne krainy historyczne Polski na tle współczesnych granic administracyjnych Po śmierci Przemysła II południe Wielkopolski oraz Wieluń ponownie stały się obiektem zainteresowania książąt śląskich.