Bazylika Katedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sosnowcu – kościół parafialny zbudowany w 1899 r. w stylu eklektycznym, na planie krzyża łacińskiego, typu bazylikowego. Od 25 marca 1992 r. pełni funkcję katedry biskupa rzymskokatolickiej diecezji sosnowieckiej.
Historia kościoła Najważniejsza świątynia katolicka Sosnowca była budowana w latach 1893–1899 według projektu architekta warszawskiego Karola Kozłowskiego, gdyż sosnowiecki kościół kolejowy okazał się pod koniec XIX wieku niewystarczający dla kilkudziesięciu tysięcy wiernych. Prace budowlane rozpoczęto w sierpniu 1893 roku. W 1896 r. oddano do użytku wiernych dolną kaplicę, a w 1898 r. zakończono prace budowlane. Dnia 3 czerwca 1899 r. biskup kielecki Tomasz Kuliński ustanowił Parafię Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sosnowcu. Erygowano ją dzięki wyodrębnieniu z Parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Czeladzi. Pierwszym proboszczem został ksiądz Dominik Roch Milbert. 29 października 1899 r. dokonano poświęcenia budowli, ale prace wykończeniowe nad wyposażeniem świątyni trwały do 1901 roku. W 1901 r. oddano do użytku eklektyczną plebanię, którą budowano od 1893 do 1896 roku, a 29 października 1910 r. uroczystego poświęcenia kościoła dokonał biskup kielecki Augustyn Łosiński. W 1924 r.