W kolejnych startach jeszcze 17 razy stanęła na podium, odnosząc przy tym 4 zwycięstwa: 14 marca 2002 roku w Lahti, 21 marca 2002 roku w Oslo i 16 marca 2005 roku w Chanty-Mansyjsku wygrywała sprinty, a 17 marca 2002 roku w Lahti była najlepsza w biegu pościgowym. Ponadto pięć razy stawała na drugim stopniu podium, a dziewięć – na trzecim. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 2001/2002, kiedy zajęła piąte miejsce w klasyfikacji generalnej. Łącznie w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 6-krotnie plasowała się w czołowej dziesiątce.
Pierwsze medale wywalczyła w 1996 roku zdobywając wspólnie z koleżankami złote medale w sztafecie i biegu drużynowym podczas mistrzostw świata w Ruhpolding. Zwycięstwa w sztafecie Niemki z Apel w składzie odniosły również na mistrzostwach świata w Osrblie w 1997 roku i rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Oslo/Kontiolahti. Kolejne dwa medale zdobyła podczas mistrzostw świata w Oslo/Lahti w 2000 roku. Najpierw zajęła drugie miejsce w sprincie, rozdzielając na podium Norweżkę Liv Grete Skjelbreid i kolejną Niemkę - Martinę Zellner. Następnie wraz z koleżankami drugie miejsce zajęła też w sztafecie. Na tej samej imprezie była także czwarta w biegu pościgowym, przegrywając walkę o podium z Francuzką Florence Baverel-Robert.