Najlepszym indywidualnym rezultatem na mistrzostwach świata w Pokljuce w 2001 roku było czwarte miejsce w sprincie, w którym walkę o medal przegrała ze Skjelbreid. Zdobyła tam za to kolejny srebrny medal w sztafecie. Ostatni medal indywidualny zdobyła na mistrzostwach świata w Oberhofie w 2004 roku, gdzie była druga w biegu masowym. Uplasowała się tam między Skjelbreid (po mężu Poirée) a Francuzką Sandrine Bailly. Zajęła tam również trzecie miejsce w sztafecie. Ponadto razem z koleżankami wywalczyła srebrny medal podczas mistrzostw świata w Hochfilzen w 2005 roku.
W 1998 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Nagano, sięgając po brąz w sprincie. Uległa tam jedynie Rosjance Galinie Kuklewej i rodaczce Uschi Disl. Jednocześnie razem z Disl, Zellner i Petrą Behle zwyciężyła w sztafecie. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Salt Lake City była osiemnasta w biegu indywidualnym, dwunasta w sprincie, siódma w biegu pościgowym oraz ponownie najlepsza w sztafecie (w składzie: Katrin Apel, Uschi Disl, Andrea Henkel i Kati Wilhelm). Brała też udział w igrzyskach olimpijskich w Turynie w 2006 roku, gdzie w sztafecie zdobyła medal srebrny, zajmując ponadto 22. miejsce w biegu indywidualnym i 11.