Spotykając pierwszy raz niemiecki samolot 6 grudnia 1914 roku, Navarre oddał do niego kilka strzałów z zabranego ze sobą nieetatowego karabinu powtarzalnego, jednocześnie pilotując samolot; przeciwnik nie miał broni i odleciał.
Na początku 1915 roku Navarre został przeniesiony do eskadry N12 latającej na samolotach Nieuport, przemianowanej 28 lutego na MS12 w związku z przezbrojeniem na górnopłaty Morane-Saulnier L „Parasol”. 22 marca załoga Navarre’a usiłowała zestrzelić z karabinu nieprzyjacielski sterowiec, co się nie powiodło przy użyciu zwykłych pocisków. 1 kwietnia 1915 por. Robert – obserwator z załogi Navarre’a, zestrzelił z karabinu pierwszy samolot – rozpoznawczy Aviatik, którego raniony pilot został zmuszony do lądowania po stronie francuskiej. Było to drugie uznane (potwierdzone upadkiem samolotu) zwycięstwo powietrzne francuskiego lotnictwa. Za to Navarre został odznaczony 6 kwietnia orderem Médaille Militaire. 12 kwietnia strzelec Navarre’a szeregowy Gerard prawdopodobnie zestrzelił samolot z karabinu maszynowego przymocowanego na górze skrzydła (razem z ogniem piechoty), natomiast następnego dnia na pewno zestrzelił samolot Aviatik, samemu jednak przestrzeliwując śmigło, co doprowadziło do przymusowego lądowania załogi.